Skład chemiczny miodu – cukry proste i złożone

Cukry są głównym składnikiem suchej masy miodu. Ich zawartość może się różnić w zależności od odmiany miodu, jednak zawsze jest dość wysoka. Nie bez przyczyny przecież wszystkie miody są słodkie – nawet wtedy, gdy oprócz tego możemy wyczuć inne smaki.

Wśród licznych węglowodanów, jakie znajdują się w miodzie, przeważają cukry proste, czyli glukoza i fruktoza, odpowiadające za słodki smak miodu oraz jego właściwości odżywcze. W miodach nektarowych jest ich około 32-40 procent, natomiast w miodach spadziowych nieco mniej, bo około 30 procent. Fruktoza jest bardziej słodka, glukoza nieco mniej – jednak wskaźnik obu tych cukrów pomaga wykrywać te miody, w których zawartość cukrów jest zafałszowana syropem buraczanym.

Kolejnym cukrem, pod względem ilości w miodzie, jest sacharoza, czyli słodki dwucukier. Pochodzi ona z nektaru, a jej procentowa zawartość nie powinna przekraczać pięciu procent (przeciętnie około 2-3 procent). Sacharoza może być pod wpływem specjalnego enzymu – inwertazy – rozkładana na cukry proste, czyli wspomnianą wcześniej glukozę i fruktozę. Jeżeli sacharozy w miodzie jest więcej niż pięć procent, oznacza to, że miód jest niedojrzały albo że został zafałszowany i wcale nie jest w stu procentach naturalny. Oprócz sacharozy innym dwucukrem, występującym w miodzie, jest maltoza. W miodach spadziowych możemy też spotkać charakterystyczny trójcukier – melocytozę. Oprócz cukrów prostych w miodzie można też spotkać w niewielkich ilościach wiele innych cukrów złożonych, między innymi: melibiozę, gencjobiozę, izomaltozę czy trehalozę.

Opracowano na podstawie:
Zbigniew Lipiński, Żywienie pszczół miodnych, Wielbark 2014, s. 82

Zobacz również:

Skład chemiczny miodu – enzymy

Skład chemiczny miodu – woda

Skład chemiczny miodu – kwasy

Skład chemiczny miodu – witaminy

Jakość miodu. Przepisy, normy i parametry oceny jakości miodu

Badanie miodu w domowych warunkach

Badanie laboratoryjne jakości miodu

Poprawne przechowywanie miodu