Linia pszczół M: Norweska (NOR)

Linia pszczół M: Norweska (NOR)

Pszczoła linii M Norweskiej ma bardzo silną budowę ciała, dzięki czemu może pracować nawet w takich warunkach pogodowych, gdy inne pszczoły nie wylatują z ula. To bardzo pożądana cecha na terenach, gdzie pogoda nie jest ustabilizowana lub gdzie pożytków jest na tyle mało, że pszczoły muszą pracować także podczas niepogody.

Linia M Norweska to pszczoły o dość krępej budowie ciała i ciemnym, prawie czarnym ubarwieniu. Jedynie matki są nieco wydłużone i od strony brzusznej mogą być trochę jaśniejsze. Dla linii M Norweskiej jest w Polsce realizowany krajowy program doskonalenia genetycznego pszczół. Linia jest chroniona przed krzyżowaniem z innymi liniami pszczół.

Pszczoły linii M Norweskiej są bardzo silne i wytrzymałe. Ich naturalnym siedliskiem są norweskie okolice Trondheim, jednak w polskich warunkach atmosferycznych radzą sobie bardzo dobrze. To dzięki ich północnemu pochodzeniu mogą zbierać pożytki nawet podczas kiepskiej, wietrznej pogody. Świetnie znoszą zimę, nawet wysokie mrozy. Wykorzystują jedynie niewielkie zasoby pokarmu, a na wiosnę osypują się w małym stopniu. Rodzina na wiosnę bardzo szybko odbudowuje siłę i zabiera się do pracy na pożytkach. Nie wymaga praktycznie żadnych stosowanych na wiosnę zabiegów pobudzających. Pszczoły są średnio rojliwe, ale łatwo wpadają w nastrój rojowy i wymagają ograniczania czerwienia. Wykorzystują niemal wszystkie pożytki, nie tylko nektarowe, ale też spadziowe.

Linia M Norweska to pszczoły bardzo pracowite, na pożytki latają od wczesnego poranka aż do wieczora. Nie przeszkadzają im nawet przelotne opady czy bardzo silne wiatry, choć wtedy pracują nieco wolniej. W przypadku braku pożytku pszczoły bardzo szybko wyszukują nowe tereny pożytkowe, nawet w dużym promieniu od ula, dzięki czemu nie trzeba ich zbytnio dokarmiać. Pszczoły omawianej linii mogą być agresywne dopiero przy długotrwałym braku pożytku.

Opracowano na podstawie:
Maria Jaszczyńska, Ochrona zasobów genetycznych pszczół rasy środkowoeuropejskiej, "Wiadomości Zootechniczne" nr 4, 2006, s. 59

Zobacz również:

Rasy pszczół miodnych w Polsce