Linia pszczół M: Asta

Linia pszczół M: Asta

Linia pszczół M Asta była selekcjonowana najdłużej ze wszystkich pszczół środkowoeuropejskich. Jej hodowla rozpoczęła się w 1937 roku. W systemie hodowli zachowawczej znajduje się na terenie powiatów: piotrkowskiego i radomszczańskiego. To linia pszczół świetnie przystosowanych do trudnych warunków.

Rejony występowania pszczół linii M Asta pokrywają się z terenami trudnymi, często wyrobiskami po wydobywaniu węgla. Rośliny na takich obszarach są sadzone i wysiewane po to, by rekultywować teren. Potrzebują jednak silnych i odpornych zapylaczy – a takimi są właśnie pszczoły linii M Asta. Są one wytrzymałe i długowieczne, bardzo dobrze znoszą zimowlę, wykazują dynamiczny rozwój wiosenny i szybki powrót do pełnej siły rodziny. Pszczoły tej linii mają również tendencję do cichej wymiany matek, są odporne na choroby i produkują bardzo duże ilości wosku. Mają sporo zalet, dlatego chętnie są wybierane na terenach ubogich w pożytki.

Pszczoły linii M Asta wykorzystują wszystkie pożytki, zarówno nektarowe, jak i spadziowe. Najlepsze zbiory miodu dotyczą pożytków rzepakowych, akacjowych i gryczanych. Pszczoły na co dzień są spokojne i bardzo dbają o czystość w ulu. Na plastrze są mocno rozbiegane. Gromadzą sporo pyłku, często przechodzą do kolejnych korpusów i nadstawek. Jednak przy kiepskiej pogodzie lub gdy nie ma pożytku, mogą stać się agresywne i nerwowe. Wtedy też może pojawić się nastrój rojowy i skłonność do rabunków. Pszczoły linii M Asta gromadzą bardzo dużo pyłku, szybko odbudowują węzę i bardzo chętnie zabudowują wszelkie wolne przestrzenie.

Podczas przeglądu gniazda charakterystycznym zachowaniem pszczół linii M Asta jest schodzenie z ramek na dennicę. Niektóre robotnice zrywają się w tym czasie do lotu. Bez odpowiedniej dawki dymu praca przy ulu może być trudna. Kolejną charakterystyczną cechą pszczół tej linii jest nieograniczanie matek w czerwieniu.

Opracowano na podstawie: 
Maria Jaszczyńska, Ochrona zasobów genetycznych pszczół rasy środkowoeuropejskiej, „Wiadomości Zootechniczne” nr 4, 2006, s. 58

Zobacz również:

Rasy pszczół miodnych w Polsce