Ekonomika pszczelarstwa - mikro i makro podejście do pszczelarstwa

Ekonomika pszczelarstwa a wymiar interdyscyplinarny

Ekonomika pszczelarstwa to zagadnienie, które powinien zgłębić każdy pszczelarz, chcący produkować swoje miody i produkty z ula na sprzedaż. Pszczelarstwo może być bowiem dochodowym biznesem, ale dopiero wtedy, gdy pszczelarz będzie nie tylko hodowcą, ale też przedsiębiorcą.

Temat opłacalności produkcji pasiecznej w Polsce jest poruszany niemal zawsze, gdy mówi się o niskich dochodach większości gospodarstw pasiecznych. Jako dowód podaje się obniżenie ogólnej liczby pszczół oraz ogólnoświatowy kryzys pszczelarstwa. Nie zmienia to jednak faktu, że wiele pasiek doskonale radzi sobie na rynku, wykazują się wysoką rentownością, a dla właściciela są znaczącym źródłem dochodów. Skąd te różnice? Wynikają zapewne z podejścia samych pszczelarzy. Ci, którzy skupiają się wyłącznie na hodowli pszczół osiągają niższe zyski niż ci, którzy do ekonomiki pszczelarstwa podchodzą w sposób interdyscyplinarny i łączą ją ze znajomością ekonomii, zasad rynku, sprawnym zarządzaniem i prowadzeniem biznesu w stale zmieniających się warunkach. [1]

Okazuje się więc, że zamiłowanie i hobby można zamienić w dobrze prosperujący biznes, jeśli spojrzymy na produkcję i sprzedaż miodu wieloaspektowo. Co więcej, widoczny jest tu proces wielu zależności – od promocji i reklamy, poprzez stałe poszerzanie rynku zbytu, sprawdzony transport, aż po doskonały produkt i zadowolonych klientów, którzy polecają dany miód kolejnym odbiorcom. Jeśli któreś z ogniw tego łańcucha szwankuje, dobrze prosperujący biznes może zacząć chwiać się w posadach. Sam produkt, nawet jeśli jest faktycznie najlepszy, nie obroni się w obliczu dość znaczącej konkurencji.

Ekonomia pszczelarstwa
Z punktu widzenia makroekonomii pszczelarstwo wydaje się mało opłacalne. Tendencja ta widoczna jest nie tylko w Polsce, ale praktycznie na całym świecie. Jeśli natomiast spojrzymy z punktu widzenia mikroekonomii, prowadzenie pasieki dla wielu osób może być dobrym pomysłem na biznes i utrzymywanie się tylko z niej. Warto jednak zgłębić nieco informacji z tego zakresu. Zauważmy, że na ogólny rynek miodu, podobnie jak w przypadku innych produktów żywnościowych (i nie tylko) duży wpływ ma stosunek popytu do podaży, konkurencyjność cen, szeroki wybór produktów, a co za tym idzie zróżnicowanie produkcji. Pszczelarz, który prowadzi pasiekę dla zysku niekoniecznie musi posuwać się do lewych chwytów, takich jak zafałszowanie miodu i obniżenie kosztów prowadzenia gospodarstwa pasiecznego. Zamiast ciąć koszty, warto inwestować w jakość. Ten trend – zarządzanie jakością – staje się coraz bardziej popularny w niemal wszystkich branżach z dziedziny produktów i usług.

Opracowano na podstawie:
1. Janusz Cichoń, Jerzy Wilde, Opłacalność produkcji pasiecznej w Polsce, „Biuletyn Naukowy” 2002, nr 18, 137-139
2. Lucyna Palicka, Innowacyjne gospodarstwo pasieczne, www.wodr.poznan.pl, 2.11.2014 r.

Zobacz również:

Ekonomika pszczelarstwa - zarządzanie gospodarstwem pasiecznym