Ul wielkopolski stojak - zalety

Dlaczego wybrałem ul wielkopolski stojak?

Ul wielkopolski stojak jest chętnie wybierany zarówno przez młodych, jak i doświadczonych pszczelarzy. Ma sporo zalet, dzięki którym praca przy ulu jest wygodna i nieskomplikowana.

Ul wielkopolski stojak składa się z dwóch korpusów o ramce gniazdowej oraz jednej nadstawki na półramkę, która przydaje się szczególnie na terenach obfitych w pożytki – wykorzystywana jest przez pszczoły jako dodatkowy magazyn na miód. Pszczelarze chętnie wybierają ul wielkopolski stojak, gdyż zimujące w nim pszczoły szybko dochodzą wiosną do pełnej siły. Co więcej, wygodne w użyciu są ramki, które nie ważą wiele w porównaniu z innymi typami uli, dzięki czemu praca przy ulu jest lżejsza i nie nadweręża sił pszczelarza. Warto też wybrać ten typ ula, gdyż jako popularny model jest powszechnie produkowany, wraz ze wszystkimi elementami dodatkowymi. Można je więc bez problemu dokupić i dopasować, zamiast tworzyć prowizoryczne i mało stabilne konstrukcje. Używając ula wielkopolskiego stojaka pszczelarze mają też więcej możliwości na powiększanie pasieki poprzez odkłady bądź roje. Co więcej, ul wielkopolski umożliwia też wykorzystanie pożytków krótkotrwałych i bardzo słabych. Chętnie korzystają z niego zarówno właściciele pasiek wędrownych, jak i stacjonarni pszczelarze.

Omawiając zalety ula wielkopolskiego stojaka warto zwrócić uwagę na jego jedną wadę – jest dość ciężki, a każde dostanie się do gniazda wymaga od pszczelarza zdjęcie korpusu. To dość spore obciążenie dla kręgosłupa, dlatego czasem, ze względów zdrowotnych, warto poszukać innego, łatwiejszego w obsłudze typu ula.

Opracowano na podstawie:
Werner Gekeler, Pszczoły. Poradnik hodowcy, Wydawnictwo RM, Warszawa 2014, s. 32

Zobacz również:

Ule wielkopolskie wielokorpusowe

Ul wielkopolski - budowa, malowanie, wady i zalety