Ul Dadanta - historia powstania oraz wymiary pierwowzoru

Ul Dadanta - historia powstania oraz wymiary pierwowzoru

Ul Dadanta został skonstruowany w roku 1868 przez Charlesa Dadanta. Dadant, urodzony we Francji w 1817 roku, do Ameryki Północnej emigrował w 1863 i tam zajął się hodowlą pszczół. Był pszczelarzem oraz wydawcą The American Bee Journal, czyli najstarszego amerykańskiego pisma związanego z pszczelarstwem[1]. Dadant oparł swój projekt na rozwiązaniach zaproponowanych przez Lorenzo Langstrotha (odkrywca odstępu pszczelego, twórca ula langstrotha) i Mosesa Quinbyego (twórca ramki Quinsbyego, będącej modyfikacją tej z ula langstrotha[2]). Ul zaprojektowany przez Dadanta znany i rozpowszechniony jest nie tylko w Stanach Zjednoczonych, skąd pochodzi. W Polsce nazywa się go ulem Dadanta-Blatta, gdyż wykorzystywana jest w nim ramka z ula Blatta (modyfikacja szwajcarska)[3].

Ul Dadanta jest w pewnym sensie prototypem czy bazą, która wielokrotnie była modyfikowana. Istnieje bowiem wiele odmian pierwotnego wzoru. Oryginalny ul Dadanta jest zbudowany z pojedynczych desek oraz składa się z[4]:
- ruchomej dennicy (która przydłuża się w mostek),
- korpusu gniazdowego (tylna ściana korpusu jest wzmocniona poprzez wykorzystanie dwóch desek),
- 10 ramek (o wymiarach 435 x 300 mm[5]), 
- nadstawki (ustawianej bezpośrednio na korpusie, tj. na jego ścianach),
- daszka.

Otwór wylotowy w ulu Dadanta reguluje się klockami.
Dennica połączona jest w ulu Dadanta z korpusem gniazdowym. Warto pamiętać, iż odległość między dnem a dolną beleczką ramek wynosić ma 2 cm[6]. Choć standardowa szerokość ramki w ulu wynosi 25 mm (przy zachowaniu uliczek maksymalnie 10-milimetrowych), to w niektórych ulach, w tym również w ulu Dadanta, wykorzystuje się również ramki o szerokości 35 mm (zawsze przy zachowaniu standardowej szerokości uliczek!)[7].

Interesującą kwestią jest wykorzystywanie w ulach Dadanta (oraz, o czym warto wspomnieć, ulach warszawskich poszerzonych) nadstawki. Choć mają jasno określoną liczbę ramek, dzięki owej nadstawce wydzielić można w nich miodnię [8].

Przypisy:
[1] Charles Dadant [w:] ApisWiki.PL, opracowanie prof. dr hab. Michał Gromisz [http://apis.gromisz.org.pl/w/index.php/Charles_Dadant].
[2] Ramka Quinbyego [w:] ApisWiki.PL, opracowanie prof. dr hab. Michał Gromisz [http://apis.gromisz.org.pl/w/index.php/Ramka_Quinbyego].
[3] Ul Dadanta- Blatta [w:] ApisWiki.PL, opracowanie prof. dr hab. Michał Gromisz [http://apis.gromisz.org.pl/w/index.php/Ul_Dadanta-Blatta].
[4] Ul Dadanta [w:] ApisWiki.PL, opracowanie prof. dr hab. Michał Gromisz [http://apis.gromisz.org.pl/w/index.php/Ul_Dadanta].
[5] Jerzy Marcinkowski, Sprzęt i narzędzia pasieczne [w:] Pszczelnictwo, red. Jarosław Prabucki, wyd. Albatros, Szczecin 1998, s. 430.
[6] Dr inż. Janusz Bratkowski, Specyficzne cechy gospodarki pasiecznej na Warmii i Mazurach w ulach poszczególnych typów [w:] Poprawa zdrowotności i produkcyjności rodzin pszczelich, materiały pomocnicze dla uczestników szkolenia, Olsztyn 2012, praca dostępna w witrynie internetowej Wojewódzkiego Związku Pszczelarzy [http://www.wzp-olsztyn.pl/pdf/Mat-szk_WZP%2712-1.pdf] s.21.
[7] Jerzy Marcinkowski, ibid.
[8] Dr inż. Janusz Bratkowski, ibid., s. 22.

Zobacz również:

Ul Dadanta - zalety i wady

Ul Dadanta - podstawowe informacje

Ul Dadanta - rodzaje i modyfikacje

Jak zbudować ul Dadanta? - poddasze, dennica, nadstawka i daszek

Jak zbudować ul Dadanta? - przygotowanie do budowy oraz korpus gniazdowy

Ul wielkopolski a ul Dadanta