Gospodarka wędrowna a zbieranie informacji o pożytkach

Pszczelarz, którzy prowadzą gospodarkę wędrowną borykają się z wieloma trudnościami i zadaniami. Jednym z nich jest zbieranie informacji o pożytkach – to szczególnie ważne z punktu widzenia efektywności takiej wędrówki i późniejszej produkcji.

Szeroka wiedza na temat roślin poużytkowych i producentów spadzi to klucz do sukcesu w produkcji miodu w gospodarce wędrownej. Pszczelarze, którzy transportują swoje rodziny z pożytku na pożytek muszą bowiem dobrze znać cel wędrówki. Eksperymentowanie i twierdzenie, że jakoś to będzie nie są wskazane. W ten sposób można pszczołom utrudnić produkcję – jeśli niewłaściwie wybierzemy pożytek, możemy stracić nie tylko produkcję, ale też siłę rodziny pszczelej.

Poszukując nowych pożytków warto zasięgnąć opinii leśników i rolników. Oni doskonale znają tereny, na których pracują i są w stanie doradzić szczególnie tym pszczelarzom, którzy dopiero zaczynają przygodę z gospodarką wędrowną. Co ciekawe, tereny, które obfitują w interesujące pożytki pszczelarz może namierzyć i zidentyfikować już podczas zimy. Dzięki temu na wiosnę nie musi tracić czasu, tylko od razu może zabrać się za przygotowanie rodziny do wędrówki. Warto doprecyzować przede wszystkim kwestię formalności związanych z korzystaniem z danego terenu. Często bywa, że musi podzielić się wyprodukowanym miodem. Jednak jest też druga strona medalu – może zarobić na stawianiu pasieki na terenach rolniczych czy w sadach. Warto również pamiętać, by zbierając informacje o pożytkach zadbać także o wiedze na temat dojazdu na nie. Pasieka musi być bowiem ustawiona w takim miejscu, do którego można bez problemu dojechać w razie deszczu czy innych niesprzyjających warunków.

Opracowano na podstawie:
Werner Gekeler, Pszczoły. Poradnik hodowcy, Wydawnictwo RM, Warszawa 2014, s. 112