Przepis na wino miodowe

Oryginalna treść artykułu: "Kącik gospodyni - Wino miodowe"

Z miodów o delikatniejszym smaku i zapachu, jak: z miodu pochodzącego z kwiatów drzew owocowych, z esparcety, lipy, gorczycy, rzepiu, białej koniczyny, akacji, malin, można wyrabiać bardzo smaczne wino bez dodania soku owocowego. W takim razie rozrzedza się patokę trzykrotną ilością wody, t.j na litr patoki daje się 3 litry czystej wody, i tak rozrzedzoną brzeczkę podaję się fermentowaniu. Dla zapachu wkłada się w woreczku do fermentującego płynu na 100 litrów brzeczki 20 gramów fijołkowego korzenia lub 40 gramów bzowego kwiatu, lub 1 gałkę muszkatułową, albo też wrzuca się pokrajane 3 cytryny lub 4 pomarańcze; zależy to od tego, jakiego smaku i zapachu pragnie się mieć wino. Po skończonym fermentowaniu wyjmuje się woreczek z zaprawą. Wino to będzie jeszcze dobre i wtedy, gdy na 1 litr patoki da się 3’/2 litra wody; mniej wody jak 3 litry dodawać nie radzimy, gdyż będzie wino zasłodkie, dodana zaś większa ilość wody, jak 3’/2 litra, np. 4 litry, da wino za słabe, a przy jeszcze większem rozcieńczeniu, jak 4 litry wody na 1 litr patoki, wyrobi się zamiast wina – ocet. Z hreczanego miodu, wina tego wzrabiać nie można, gdyż ma zaostry i niemiły przysmak; gdyby zaś kto mimo tego chciał z hreczanego miodu wino to robić, radzimy wtedy użyć w połowie miodu, a w połowie cukru głowiastego, biorąc 1 kilo cukru za 1 litr patoki; jako zaprawę najlepiej wtedy dodać 3 lub 4 cytryny na 100 litrów takiej brzeczki.

Artykuł pochodzi z gazety "Głos Miechowskiej Wsi" wydanej 3. sierpnia 2013 r. przez Muzeum Ziemi Miechowskiej z dotacji Muzeum Historii Polski w Warszawie w ramach programu Patriotyzm Jutra. Wydanie gazety wraz z artykułami w takiej formie było jedną z atrakcji wystawy pt. "Chłop potęgą jest i basta! 110. rocznica Wystawy Włościańskiej Miechów 1903".

Zobacz również:

Produkcja miodu pitnego