Szczeć sukiennicza – roślina miododajna

Na zdjęciu: Szczeć sukiennicza (Dipsacus sativus L.). Źródła zdjęć: de.wikipedia.org/wiki/Weber-Karde#/media/File:Dipsacus_sativus-17.jpg i pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Dipsacus_sativus-26.jpg Autor zdjęć: Eugene Zelenko Kwitnienie: czerwiec-sierpień
Szczeć sukiennicza – roślina miododajna
Szczeć sukiennicza (Dipsacus sativus L.) występuje naturalnie na obszarach śródziemnomorskich. Jej główkowe kwiatostany bywają wykorzystywane w przemyśle sukienniczym, a same kwiaty, mocno nektarujące są bardzo lubiane przez pszczelarzy.
Szczeć sukiennicza jest dwuletnią rośliną zielną, która najlepiej czuje się na stanowiskach mocno nasłonecznionych, ale w naszych warunkach klimatycznych również radzi sobie bardzo dobrze. Czasami bywa uprawiana jako roślina ozdobna, jednak jej właściwości doceniają przede wszystkim pszczelarze, uprawiając ją na swoich poletkach i w ogródkach przypasiecznych.
Szczeć sukiennicza dorasta do 150-180 cm. Ma sztywną i nagą łodygę, która na całej długości jest pokryta kolcami. Liście są podłużne, lancetowate, dość ostro zakończone. Ułożone są w kształcie rozety, a u podstawy rośliny są parami zrośnięte. Kwiatostan do złudzenia przypomina kolczastą szyszkę. Kwiaty są intensywnie fioletowe i mocno przyciągają pszczoły oraz inne owady, które żywią się nektarem i pyłkiem kwiatowym. Nektaru jest tak dużo, że na pewno starczy nie tylko dla pszczół.
Kwitnienie szczeci sukienniczej rozpoczyna się pod koniec czerwca i trwa aż do końca sierpnia. Wydajność miodowa rośliny, w zależności od stanowiska i stopnia nasłonecznienia kształtuje się na poziomie od 200 do 400 kg z jednego hektara. Spora jest również wydajność miodowa – od 80 do 260 kg pyłku z jednego hektara pożytku. Szczeć sukiennicza bywa też często hodowana jako roślina ozdobna. Doceniają ją nie tylko pszczelarze, ale też działkowcy i ogrodnicy. Szczeć sukiennicza bardzo dobrze rośnie na każdym rodzaju gleby, jeśli warunki nie odpowiadają jej, też dobrze wegetuje, tylko rośnie nieco mniej. Jest doskonała jako roślina uprawna na poletku pasiecznym. Należy ją wysiewać bezpośrednio na poletku pszczelarskim w rzędach oddalonych od siebie o około 40 cm. Odstępy między roślinami w rzędzie powinny być nie mniejsze niż 15 cm.
Opracowano na podstawie:
Bolesław Jabłoński, Ogródek pszczelarski, Oddział Pszczelnictwa ISK, Puławy 2003, s. 23
Artykuły powiązane:
Szczeć pospolita - roślina miododajna
Rośliny miododajne, rośliny pożytkowe, rośliny pszczelarskie - spis
Liczba wyświetleń artykułu: 12336
Komentarze z forum pszczelarskiego
Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu. Bądź pierwszy i weź udział w dyskusji!
Mikołajek płaskolistny – roślina miododajna
Wydajność miodowa i wydajność pyłkowa mikołajka płaskolistnego Anna Celińska
Ciągłość pożytków - dlaczego jest tak ważna?
Głód w pasiekach, rolnictwo i rośliny inwazyjne Joanna Baran
Róża pomarszczona (Rosa rugosa Thunb.)
Roślina miododajna i roślina pyłkodajna Joanna Baran
Berberys (Berberis)
Roślina miododajna Joanna Baran
Sparceta siewna (Onobrychis viciifolia Scop.)
Roślina miododajna Joanna Baran
Irga błyszcząca (Cotoneaster lucidus)
Roślina miododajna, Roślina pyłkodajna Joanna Baran
Malina właściwa (Rubus idaeus L.)
Roślina miododajna i roślina pyłkodajna Joanna Baran













