Trojeść amerykańska – roślina miododajna

Trojeść amerykańska – roślina miododajna

Trojeść amerykańska (Asclepias syriaca L.) charakteryzuje się bardzo wysoka wydajnością miodową, dzięki czemu uznawana jest za jedną z najlepszych roślin miododajnych. Kiedyś była hodowana jako roślina ozdobna i przemysłowa, dziś ma przede wszystkim znaczenie dla właścicieli pasiek.

Trojeść amerykańska pochodzi z Ameryki Północnej, jednak odpowiadają jej także warunki glebowe w naszym kraju i to na każdej szerokości geograficznej. W postaci dzikiej występuje dość rzadko, najczęściej jest uprawiana przez pszczelarzy. Jest rośliną dość okazałą, może osiągać nawet do dwóch metrów wysokości. Ma proste, wzniesione łodygi, pokryte dość gęsto liśćmi. Liście są duże, eliptyczne z krótkimi ogonkami. Zawierają sok mleczny, w którego składzie w niewielkiej ilości znajduje się kauczuk. Z tego względu trojeść amerykańską próbowano kiedyś hodować w Europie jako dostarczyciela kauczuku. Jego ilości były jednak tak niewielkie, że szybko zaniechano tego procederu.

Trojeść amerykańska zakwita pod koniec czerwca i kwitnie przez około trzy tygodnie. Choć to niewiele w porównaniu z innymi roślinami miododajnymi, krótkie kwitnienie jest rekompensowane przez bardzo duże nektarowanie. Wydajność miodowa z jednego hektara to od 400 do nawet 900 kilogramów w zależności od pogody i warunków glebowych. Kwiaty trojeści nie są okazałe pod względem wyglądu – mają barwę różowobrązową i są dość niewielkie. Jednak bardzo intensywnie pachną, co przyciąga nie tylko pszczoły, ale też inne owady. Kwiaty produkują też spore ilości pyłku, jednak jest on niepraktyczny, bo posklejany w tak zwane pyłkowiny – z tego względu pszczoły nie interesują się nim.

Trojeść amerykańska jest bardzo trwała i doskonale radzi sobie nawet w trudnych warunkach glebowych. Ma to związek z długimi i grubymi podziemnymi rozłogami, które potrafią czerpać substancje odżywcze z głębokich partii gleby. Można ją rozmnażać z nasion – wysiewa się je wiosną w rzędach oddalonych od siebie o około pół metra. Na kwitnienie zasianych roślin trzeba jednak poczekać – zakwitają trzy lata po zasianiu.

Opracowano na podstawie:
Zofia Demianowicz, Rośliny miododajne, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1953, s. 65-66
Bolesław Jabłoński, Ogródek pszczelarski, Odział Pszczelnictwa ISK, Puławy 1993, s. 36-37

Zobacz również:

Rośliny miododajne, rośliny pożytkowe, rośliny pszczelarskie - spis