Komonica zwyczajna, komonica pospolita, komonica rożkowa – roślina miododajna

Komonica zwyczajna, komonica pospolita, komonica rożkowa – roślina miododajna

Komonica zwyczajna (Lotus corniculatus L.) jest byliną, której rodzime tereny to Azja i Afryka Północna. W Polsce jest gatunkiem, który występuje wręcz masowo na terenie całego kraju. Ze względu na dużą wydajność miodową jest ceniona przez pszczelarzy i uwielbiana przez pszczoły.

Komonica zwyczajna jest niewymagająca, jeśli chodzi o warunki glebowe czy klimatyczne. Można ja spotkać na łąkach, pastwiskach, przy zbiornikach wodnych czy na nieużytkach i suchych, mało wilgotnych wzgórzach. Często jest komponentem wieloskładnikowych mieszanek traw, dzięki czemu poprawia jakość pastwiska. Jej wydajność miodowa jest porównywalna z możliwościami koniczyny białej, dlatego chętnie oblatują ją pszczoły i inne owady pszczołowate.

Jeśli chodzi o wielkość, komonica zwyczajna nie osiąga zbyt dużych rozmiarów. Przy dobrych warunkach dorasta do 40 cm. Ma dość drobne, pięciolistkowe liście oraz żółte, niezbyt intensywnie pachnące kwiaty. Kwitnie dość długo – od maja aż do września, dzięki czemu zapewnia pszczołom stały i dobrej jakości pożytek. Jej wydajność miodowa to około 90 kg z jednego hektara oblatywanego pożytku.

Niestety, nie zawsze pasieka zlokalizowana jest w pobliżu rozległych łąk usianych kwiatami komonicy zwyczajnej. Wtedy warto uprawiać ją w pobliżu pasieki, w ogródku pszczelarskim. Komonica zwyczajna nie jest wymagająca, nie potrzebuje też skomplikowanych zabiegów pielęgnacyjnych, dzięki temu każdy bez problemu powinien poradzić sobie z jej uprawą. Bez obaw można ją sadzić nawet na kiepskiej jakości glebach. Nasiona należy wysiewać bezpośrednio do gruntu w rzędach rozstawionych co 30-40 cm. Odstępy między roślinami w rzędzie powinny mieć co najmniej 5 cm – im więcej, tym lepiej.

Uprawa komonicy zwyczajnej przydaje się nie tylko właścicielom pasiek. Roślinę bardzo często sadzi się na zboczach gór czy na pagórkach, dzięki czemu zapobiega się ich erozji.

Opracowano na podstawie:
Bolesław Jabłoński, Ogródek pszczelarski, Odział Pszczelnictwa ISK, Puławy 1993, s. 28

Zobacz również:

Rośliny miododajne, rośliny pożytkowe, rośliny pszczelarskie - spis