Jak zarazić się pasją pszczelarską?

Pszczelarstwo to nie tyle praca, co przede wszystkim pasja. Ktoś, kto chce hodować pszczoły wyłącznie dla zarobku zupełnie nie rokuje jako dobry pszczelarz. Trzeba pamiętać, że każda praca polegająca na hodowli, zarówno zwierząt, jak i roślin musi wynikać z prawdziwego zamiłowania.

Pasja pszczelarska najczęściej jest zaraźliwa pokoleniowo. Zauważmy, że wielu właścicieli pasiek opowiadając o swojej pracy wspomina, że pszczelarstwem zajmowali się też ich ojcowie i dziadkowie. Nic więc dziwnego, że ktoś, kto od najmłodszych lat kręcił się wokół uli, musiał zarazić się tym niezwykłym hobby. Dla takich osób pszczoły nie są natrętnymi owadami z jadowitymi żądłami, a bardzo pożytecznymi stworzeniami. Tacy pszczelarze znają też cykl życia pszczół i potrafią żyć wspólnie z nimi.

Obserwowanie pszczół przy pracy, bliskość uli oraz pracowni pszczelarskiej, a przy tym nieograniczona możliwość próbowania różnego rodzaju miodów to najlepszy sposób na pasję, która będzie trwała przez wiele lat, a następnie przekazywana kolejnym pokoleniom.

Warto też wspomnieć, że pasja przekazywana z pokolenia na pokolenia znacznie ułatwia pracę. Taki pszczelarz nie zaczyna od zera, a w razie jakichkolwiek wątpliwości ma pod ręką znawcę w postaci ojca, dziadka czy wujka. Dzięki temu prowadzenie pasieki jest dużo łatwiejsze niż w przypadku osoby, która postanawia założyć pasiekę od zera bez jakichkolwiek tradycji rodzinnych. Pozyskiwanie informacji z książek czy z internetu może być nie do końca miarodajne i skuteczne. Żywa wiedza poparta kilkudziesięcioletnim doświadczeniem jest zdecydowanie dużo lepsza.