Czy osy i szerszenie są zagrożeniem dla pszczół?

Czy osy i szerszenie są zagrożeniem dla pszczół?

Osy i szerszenie, choć są do pszczół wizualnie bardzo podobne, w rzeczywistości są od nich diametralnie różne. Jeśli pszczelarz zauważy w pasiece gniazda szerszeni lub os, w dobrze pojętym interesie pszczół i jego samego jest pozbycie się tych gniazd jak najszybciej.

Osy w swoich gniazdach nie gromadzą miodu, dlatego bardzo lubią przychodzić na gotowe. Ule są dla nich doskonałym miejscem do rabowania – sporo w nich przecież słodkiego i pachnącego miodu. Są dość agresywne i atakują nawet ule, w których jest duża przewaga liczebna pszczół. Co więcej, zdarza się też, że porywają larwy i dorosłe pszczoły, aby zmusić je do wykarmienia własnego czerwiu. Szerszenie są jeszcze gorsze. Co prawda, nie rabują miodu, bo są mięsożerne, za to doskonale smakują im larwy pszczele. Rzeczywiście, są one świetnym źródłem białka zwierzęcego i szerszenie chętnie z niego korzystają.

Niestety, pomimo że pszczoły są bardziej liczne, często nie potrafią poradzić sobie z atakami agresorów. Bo co z tego, że rodzina liczy kilkadziesiąt tysięcy pszczół, skoro do obrony ula oddelegowana jest zaledwie część z nich. Poza tym, pszczoły i szerszenie mają więcej energii, gdyż nie tracą jej na latanie na pożytki, noszenie pyłku i nektaru, produkcję miodu czy budowanie wosku. Pszczoły, które bronią ula bardzo często giną w bezpośrednim kontakcie z wrogiem. A to bardzo szybko może przyczynić się do osłabienia siły rodziny. Z agresorami najczęściej nie mogą sobie poradzić pszczoły łagodnych ras, genetycznie nieagresywne. Wtedy najważniejszym zadaniem pszczelarza jest pozbycie się napastników z pasieki, wraz z ich gniazdami.

Czy osy i szerszenie są zagrożeniem dla pszczół? - artykuły powiązane:

Różnice między pszczołą a osą

Osa pospolita czyli vespula vulgaris