Portal Pszczelarski

Ul Dadanta - zalety i wady

Na zdjęciu: ule Dadanta-Blatta. Źródło zdjęcia: commons.wikimedia.org/wiki/File:Dadan-Blatove_kosnice.JPG

ul Dadanta ul dadana zalety ula Dadanta wady ula Dadanta poławiacz wylotkowy budowa ula Dadanta zimowla pszczół

Ul Dadanta - zalety i wady

Ule Dadanta są niezwykle w naszym kraju popularne. Nic w tym dziwnego - mają bowiem wiele zalet. Niestety, jak w każdym przypadku, są one okupione pewnymi niedogodnościami, z którymi musimy się liczyć, gdy decydujemy się na wyposażenie pasieki w ule Dadanta.

Niewątpliwą zaletą uli Dadanta jest to, iż mają tylko jedno pomieszczenie gniazdowe, co znacznie usprawnia utrzymywanie kontroli nad pszczelą rodziną. Mają również, do zbierania miodu, osobne plastry, co stanowi kolejne ułatwienie pracy pszczelarza. Niemniej, fakt, iż wykorzystujemy w nich inne ramki do komory gniazdowej, a inne do magazynu plastrów, jest małą komplikacją. Odnowienie konstrukcji jest trudne, a miodu nie da się wybierać w całości [9]. Ul Dadanta jest nierozbieralny (jego warstwy są nieruchome). Dlatego właśnie stosuje się w nim poławiacze wylotowe. Te mają jednak jedną wadę - szuflada ula jest na tyle mała, iż i tak trzeba opróżniać ją każdego dnia[10].

Kolejną zaletą uli Dadanta wykonuje się zwykle z solidnych materiałów pochodzenia naturalnego, a nie np. styropianu czy pianki poliuretanowej[11]. Korzystanie z nich jest więc rozwiązaniem ekologicznym oraz, co ważne, praktycznym w tym sensie, iż zapewniamy pszczołom jak najbliższe naturalnym warunki bytowania.

Wykorzystanie naturalnych surowców nie przekłada się jednak w pełni na przystosowanie całego ula do zapewnienia bezpieczeństwa pszczelej rodziny w trakcie zimy. Wykorzystywanie uli typu Dadant, szczególnie leżaków, niesie za sobą ryzyko skazania pszczół na śmierć głodową, jeśli zimowla się, wbrew początkowym oczekiwaniom i przewidywaniom, przedłuży. Odpowiedzialne jest za to nisko znajdujące się gniazdo. Tym samym pamiętać należy o tym, iż warto zamontować ul na wysokiej dennicy, co zminimalizuje wspomniane ryzyko, gdyż dennica stanie się wtedy miejscem wiązania kłębu[12].

Podsumowując, powiedzieć należy, iż ule Dadanta są bardzo funkcjonalne i praktyczne (o czym świadczy chociażby ich popularność), ale ich wykorzystanie należy dobrze przemyśleć. Decydując się na obsadzenie pasieki ulami Dadanta, musimy mieć na uwadze wspomniane sposoby niwelowania ich wad. Warto również zapoznać się z różnymi ich odmianami, by wybrać tą, która najlepiej odpowiada naszym potrzebom.

Przypisy:
[9] Werner Gekeler, Pszczoły. Poradnik hodowcy, wyd. RM, Warszawa 2006, s. 32.
[10]  Dr inż. Janusz Bratkowski, ibid.
[11] ibid.
[12] Mgr Krzysztof Olszewski, Optymalne dostosowanie metod gospodarki pasiecznej do warunków środowiskowych. Rozwiązania techniczne w profesjonalnej gospodarce pasiecznej [w:] Gospodarka pasieczna i hodowla pszczół w aspekcie uwarunkowań ekonomicznych, materiały konferencyjne, Częstochowa 2005, s.13.

Zobacz również:

Ul Dadanta - historia powstania oraz wymiary pierwowzoru

Ul Dadanta - podstawowe informacje

Ul Dadanta - rodzaje i modyfikacje

Jak zbudować ul Dadanta? - poddasze, dennica, nadstawka i daszek

Jak zbudować ul Dadanta? - przygotowanie do budowy oraz korpus gniazdowy

Ul wielkopolski a ul Dadanta

X
Ul Dadanta - rodzaje i modyfikacje


Liczba wyświetleń artykułu: 43689

Komentarze z forum pszczelarskiego

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu. Bądź pierwszy i weź udział w dyskusji!




  Współpracują z portalem:

Tadeusz Kaczkowski

Tadeusz Kaczkowski

Autor artykułów

Urodziłem się na Podolu. Jestem synem pszczelarza. Prowadzę własną pasiekę od 60 lat.

Trutowienie matek pszczelich

Paulina Jamrozik

Paulina Jamrozik

Autorka tekstów oraz właścicielka Medis-online.pl

Założycielka Gabinetu Dietetycznego MEDIS. Na co dzień pomaga trwale zmienić nawyki żywieniowe swoim pacjentom. Pokazuje jak pozbyć się zbędnej tkanki tłuszczowej, poprawić samopoczucie, samoocenę, a przede wszystkim zdrowie.

Domowy sposób na wzmocnienie odporności