Trudności prowadzenia pasieki wędrownej - zapowietrzone miejsca, ule przystosowane do przewożenia

Zakaz przewozu w miejsca zapowietrzone
Trzeba również pamiętać, że nie można przewozić pasieki w dowolne miejsce. Zabronione są miejsca zapowietrzone, w których wykryto ogniska gnilca, kiślicy lub innych chorób pszczół. Jeżeli pszczelarz przez przypadek przewiezie swoja pasiekę w takie miejsce, zostanie ona objęta przepisami epidemiologicznymi. W ten sposób zostanie ona niejako uziemiona do czasu, gdy uzyska zgodę na ponowne przemieszczenie.
Jeśli pszczelarz chce swoją pasiekę przewieźć w inne miejsce, musi mieć wyjątkowo rozwinięty dar obserwacji – musi wiedzieć, czego szuka i jaki rodzaj pożytków go interesuje. Bez tej wiedzy żadna wędrówka nie ma sensu. W celu zasięgnięcia informacji dobrze jest popytać okolicznych rolników czy leśników – wiedza oni bowiem, jakie rośliny nektarowe bądź spadziowe występują na danym terenie.

Szczególna dbałość o pszczoły
Pszczelarz, który wywozi swoje rodziny na nowe pożytki musi być świadomy obowiązków, jakie na nim ciążą. Rodziny pszczele musza być bowiem poszerzane, czerw trutowy w porę wycinany, trzeba też pamiętać o zapobieganiu nastrojowi rojowemu. Co więcej, w przypadku pasieki wędrującej z miejsca na miejsce trzeba również zadbać o to, by ule były przystosowane do takich wędrówek. Ich elementy składowe muszą być ze sobą połączone w sposób sztywny, aby nie było żadnego zagrożenia w przypadku uderzeń i trzęsienia podczas transportu. Pamiętajmy również o prawidłowej wentylacji – pszczoły w drodze też muszą mieć przecież zapewniony dopływ świeżego powietrza. Najczęściej stosowanym rozwiązaniem są siatkowane dennice – sprawdzają się przy wędrówkach zarówno na niewielkie, jak i na duże odległości.

Dobrze przygotuj rodzinę
Dużą trudnością w wędrowaniu z pszczołami jest przygotowanie samej rodziny do wędrówki. Przede wszystkim koniecznie trzeba pamiętać o tym, że podczas transportu może w ulu znacznie wzrosnąć temperatura. Pszczoły podczas zwiększonej ciepłoty w ulu zaczynają się wachlować, jednak nie przynosi to ulgi, a wręcz przeciwnie – jeszcze bardziej zwiększa temperaturę w ulu. Nie jest to dobre środowisko dla produktów pasiecznych – plastry mogą bowiem rozmiękać, a ul zaczyna topnieć. Aby temu zapobiec, koniecznie trzeba zostawić dojście do siatek wentylacyjnych czy wentylacji w dennicach.

Opracowano na podstawie:
Werner Gekeler, Pszczoły. Poradnik hodowcy, Wydawnictwo RM, Warszawa 2014, s. 11-113

Zobacz również:

Trudności prowadzenia pasieki wędrownej - świadectwo zdrowia pszczół