Wirowanie miodu

Gdy plastry w ulu są pełne miodu, nadchodzi czas na wirowanie go z plastrów. Umieszcza się je po kolei w miodarce, którą następnie wprawiamy w ruch. Trzeba jednak bezwzględnie pamiętać, by wśród plastrów nie znalazły się te, które zawierają czerw.

Wirowanie miodu można przeprowadzać nawet kilka razy do roku – nie ma ku temu żadnych przeciwwskazań. Wszystko jest uzależnione od dojrzałości miodu oraz obfitości pożytków. Jest więc oczywiste, że liczba wirowań miodu w ciągu roku jest ściśle powiązana z pogodą oraz zachowaniem roślin. Jeśli zima jest krótka, rośliny szybciej zaczynają kwitnąć, pszczoły też szybciej zaczynają wiosną pracę. Gdy pszczoły wyprodukują dwa pełne korpusy dojrzałego miodu z kwitnących na wiosnę roślin (jabłoni, śliw, kwiatów łąkowych), trzeba go, oczywiście odebrać. Podobnie jest z powstającym później miodem rzepakowym. Za każdym razem, gdy plastry są już pełne i dojrzale, konieczne jest ich odwirowanie. Czasem zbyt późna decyzja może skutkować utratą części miodu.

W przypadku niektórych miodów kilkukrotne wirowanie w ciągu roku nie tylko możemy, ale nawet musimy przeprowadzić. Koniecznie trzeba wirować miód klonowy, malinowy, z jadalnego kasztanu, lipowy, klonowy, akacjowy, gryczany, wrzosowy i z koniczyny. Trzeba jednak pamiętać, że każdą decyzję o wirowaniu miodu należy poprzedzić oceną dojrzałości oraz ilości miodu w ulu. Kiedy miód jest gotowy do wirowania? Wtedy, gdy plastry gniazdowe są poszyte w dwóch trzecich powierzchni, a plastry nadstawowe są pokryte co najmniej do połowy. Pierwsze miodobranie w ciągu roku powinno odbyć się pod koniec maja lub na początku czerwca.

Opracowano na podstawie:
Werner Gekeler, Pszczoły. Poradnik hodowcy, Wydawnictwo RM, Warszawa 2014, s. 120

Miodobranie - artykuły powiązane

Miodobranie - sprzęt, przebieg, technika wirowania miodu i porady

Jak umyć wirówkę do miodu (miodarkę)?