Tam gdzie dwóch pszczelarzy, tam trzy zdania?

Tam gdzie dwóch pszczelarzy, tam trzy zdania?

Powiedzenie: gdzie dwóch pszczelarzy, tam trzy różne zdania jest dość powszechnie używane przez właścicieli pasiek. I nic w tym dziwnego, pszczelarstwo nie jest dziedziną, w której można wszystko wykonywać „pod linijkę”.

Prowadzenie pasieki jest praca na żywym organizmie. Wiele kwestii możemy zaplanować, natomiast na inne nie mamy wpływu. Pamiętajmy, że pszczoły to żywe zwierzęta, które mogą mieć różne, bardzo zmienne i odmienne zachowania. Mogą się stresować pod wpływem pogody, hałasu, a nawet niewłaściwego zapachu pszczelarza. Dlatego też każda porada czy opowieść oparta na doświadczeniu powinniśmy przyjmować wybiórczo. To, co w jednej pasiecie sprawdziło się, w innej może nie mieć racji bytu. Co więcej, każdy pszczelarz ma określony zasób wiedzy, który może różnić się od tego, co wie kolega po fachu za miedzą. Dlaczego? Bardzo prosto – wystarczy, że jeden pszczelarz będzie prowadził pasiekę zgodnie ze wskazówkami zawartymi w podręcznikach i zdobytymi na szkoleniach, a drugi będzie bazował wyłącznie na własnym doświadczeniu i nauce na błędach. Każdy z nich będzie co innego doradzał w kwestii karmienia zimowego, wyboru miodarki czy sposobu budowy ula.

Oczywiście, gdzie dwóch pszczelarzy, tam trzy zdania nie oznacza, że mamy nie słuchać żadnego z nich. Dyskusja oparta na solidnych i rzeczowych argumentach zawsze jest w cenie, warto więc każdego wysłuchać, ale jednocześnie nauczyć się samodzielnie myśleć i wyciągać wnioski. Zapewne w niedługim czasie wyjdą z tego trzej pszczelarze i cztery zdania, jednak warto postawić na własne doświadczenie. Bo nigdy nie mamy pewności, czy to, co sprawdziło się u sąsiada pszczelarza, sprawdzi się również u nas.

Zobacz również:

Pszczelarz, a kto to taki?

Młody pszczelarz - dlaczego tak ciężko być pszczelarzem?