Przyczyny rabunków w pasiekach

Choć każda rodzina pszczela wytwarza własny miód, zdarzają się okresy, że pszczoły podbierają miód z innych uli. Doświadczony pszczelarz powinien znać przyczyny rabunków oraz starać się im w porę zapobiegać.

Pszczoły podczas rabunku mogą być naprawdę okrutne i zachowują się jak pozbawieni skrupułów złodzieje. Nie dość, że wlatują do cudzego ula, to jeszcze próbują wynieść z niego miód i walczą na śmierć i życie z pszczołami, które próbują odeprzeć przeciwnika i bronić swoich zapasów. Bardzo często podczas rabunku pszczoły atakujące zabijają matkę pszczelą zaatakowanej rodziny. Prowadzi to do rozstroju rodziny, osłabienia ich siły i poważnych strat w pasiekach. Aby do nich nie dopuścić, warto nauczyć się jak najwcześniej rozpoznawać rabunek, a jeszcze lepiej – zapobiegać jemu. [1]

Rabują, gdy brakuje pokarmu
Co sprzyja wystąpieniu rabunku? Po pierwsze – pora roku. Rabunki najczęściej zdarzają się wczesną wiosną i jesienią, gdy pożytku jest zdecydowanie mniej niż w okresie kwitnienia roślin miododajnych. Pszczoły, które nie zbiorą wystarczającej ilości nektaru, zaczynają szukać łatwego pożywienia gdzie indziej. Warto też zwrócić uwagę, że w wielu przypadkach rabunki są efektem niewłaściwej pracy pszczelarza. Zauważmy, że u doświadczonych pszczelarzy z wieloletnią praktyką rabunki zdarzają się nieporównywalnie rzadziej niż u młodych pasjonatów, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z pszczelarstwem. [1]

Pszczelarz przyczynia się do ataków
Jakie błędy popełniają pszczelarze? Jednym z nich jest trzymanie w pasiekach rodzin bezmatecznych lub słabych. Jest bowiem oczywiste, że taka rodzina nie będzie w stanie obronić się przed rabusiami i będzie dla nich bardzo łatwym łupem. Innym błędem pszczelarza jest rozlewanie wody z cukrem lub niedokładne zamykanie plastrów z resztkami miodu, co naturalnie kusi obce rodziny do rabowania. Podczas podkarmiania pszczół koniecznie więc trzeba pamiętać, by sprzątnąć po sobie nawet kropelki miodu czy cukru, które upadną gdzieś w pobliżu ula. [2]

Mniej błędów, mniej rabunków
Bardzo często pszczelarze pozostawiają też pasiece gniazda niedostosowane do siły rodziny – jedno i drugie obniża tę siłę i sprawia, że pszczoły stają się podatne na naloty obcych osobników. Równie dużym błędem są nieszczelne ule lub trzymanie niezabezpieczonych wylotów w okresie bezpożytkowym, w którym pszczoły są najsilniej nastawione na rabunek.
Rabunkowi sprzyja też bałagan pozostawiony na pasieczysku. Pszczelarz nie powinien zostawiać w pobliżu uli ramek, okruchów wosku, narzędzi pszczelarskich i sprzętu pasiecznego. Samym zapachem będą przyciągały obce pszczoły. [2]

Przyczyną rabunku w pasiekach mogą też być zbyt częste przeglądy. Gdy pszczelarz otwiera ul, wyciąga z niego plastry czy ramki, szybko dowiedzą się o tym pszczoły zwiadowczynie z obcych uli. Nawet, jeśli je szybko odgonimy, możemy być pewni, że niedługo powrócą i to ze znacznym wsparciem. Lepiej więc dmuchać na zimne, nie kusić losu (i obcych pszczół) i robić przeglądy tylko w razie najwyższej konieczności.

Opracowano na podstawie:
1. Werner Gekeler, Pszczoły. Poradnik hodowcy, Wydawnictwo RM, Warszawa 2014, s. 54
2. Georg Petrausch, Moja własna pasieka – hodowla pszczół w mieście, Buchmann Sp. z o.o., Warszawa 2012, s. 71

Zobacz również:

Co zrobić gdy wystąpi rabunek w ulu?

Rabunek wśród pszczół - charakterystyka, przebieg i cichy rabunek

Zapobieganie rabunkom pszczół

Przyczyny ginięcia pszczół

Przegląd gniazda – wskazówki