Ślazówka turyngska – roślina miododajna

Ślazówka turyngska – roślina miododajna

Ślazówka turyngska (Lavatera thuringiaca L.) jest wyjątkowo ozdobną rośliną, która pięknie prezentuje się w ogrodzie czy na działce. Jest jednak ceniona nie tylko za efektowny wygląd, ale też spore właściwości miododajne. Warto uprawiać ją na polu przy pasiecie w celu zwiększenia i urozmaicenia pożytku.

Ślazówka turyngska należy do roślin ślazowatych. Dziko występuje na południu i w środkowej części Europy. W Polsce na naturalnych stanowiskach można ją spotkać niezwykle rzadko. Lubi zarośla, przydroża, suche murawy, brzeg rzek czy suche wzgórza. Najlepiej czuje się w miejscach dobrze nasłonecznionych, jednak w półcieniu także dobrze rośnie, jest jedynie nieco niższa i mniej efektowna.

Ślazówka turyngska ma prostą, sztywną łodygę o długości 100-140 cm. Łodyga niemal w całości jest pokryta drobnymi, ale bardzo gęstymi włoskami, które nadają jej szary kolor. Liście są położone na łodydze skrętolegle. Kwiaty w dolnej części łodygi pojawiają się w kątach liści, u ich nasady. W górnej części kwiaty tworzą efektowne grona. Kwiaty są duże, pięciopłatkowe, najczęściej mają jasnoróżową barwę, jednak czasem zdarzają się też kwiaty niebieskie. Ślazówka turyngska najmocniej kwitnie w czerwcu i lipcu, jednak przy sprzyjającej pogodzie i odpowiednim stanowisku może mieć kwiaty nawet we wrześniu.

Wydajność miodowa ślazówki turyngskiej to około 100 kg z jednego hektara. Pyłek nie jest zbierany – duże rozmiary pojedynczych ziarenek uniemożliwiają pszczołom jego chwytanie. Piękne kwiaty i delikatny, aromatyczny zapach sprawiają, że ślazówka turyngska jest bardzo chętnie oblatywana przez pszczoły i warto mieć ją w swoim ogródku pasiecznym. Nasiona ślazówki należy wysiewać wczesną wiosną do lekko spulchnionej i oczyszczonej gleby. Poszczególne rzędy z nasionami powinny być od siebie oddalone o około pół metra. Rośliny nie mogą rosnąć zbyt gęsto, gdyż wtedy nie osiągają pełni wzrostu i słabiej nektarują.

Opracowano na podstawie: 
Mieczysław Lipiński, Pożytki pszczele, Powszechne Wydawnictwo Rolnicze i leśne, Warszawa 1976, s. 53

Artykuły powiązane:

Rośliny miododajne, rośliny pożytkowe, rośliny pszczelarskie - spis