Melisa lekarska – roślina miododajna

Na zdjęciu: melisa lekarska (Melissa officinalis L.). Źródła zdjęć: upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/83/Melissa_officinalis2.JPG i de.wikipedia.org/wiki/Zitronenmelisse#/media/File:Melissa_officinalis.jpeg Autorzy zdjęć: Hochgeladen von Maksim i Nabokov Kwitnienie: czerwiec-sierpień
Melisa lekarska – roślina miododajna
Melisa lekarska, rojownik, pszczelnik, matecznik, starzyszek, cytrynowe ziele (Melissa officinalis L.) w warunkach naturalnych występuje w klimacie śródziemnomorskim. W polskich warunkach klimatycznych jest niemal wyłącznie roślina uprawną. Stosowana jest w ziołolecznictwie oraz jako dodatek do potraw, a także jest uprawiana przez pszczelarzy ze względu na właściwości miododajne.
Melisa lekarska jest rośliną, która pszczoły wręcz uwielbiają. Dawni pszczelarze używali jej ziela do nacierania wnętrz barci, a potem uli, aby pszczoły szybciej się w nich zagnieżdżały. Także dziś właściciele pasiek wykorzystują uspokajające właściwości melisy – nacierają nią ręce oraz sprzęt pasieczny przed pracą w ulu. Dzięki temu pszczoły są spokojniejsze i nie wykazują agresji.
W warunkach uprawnych melisa lekarska dorasta do około pół metra. Ma mocno rozgałęziona łodygę oraz okrągławe i karbowane liście, które bardzo świeżo i aromatycznie pachną. Kwiaty zebrane w kiściach powstają w miejscach łączenia liści z łodygą. Są niewielkie i jasnożółte, wydzielają cytrynowo-miodowy aromat, przyciągając nie tylko pszczoły, ale też inne owady żywiące się pyłkiem i nektarem. Melisa lekarska kwitnie dość długo – od początku czerwca do połowy sierpnia. Jej wydajność miodowa jest różna w zależności od warunków glebowych i stopnia nasłonecznienia – od 50 do 100 kg z jednego hektara pożytku. Wydajność pyłkowa melisy jest niewielka. Choć wydajność jest sporo niższa od wydajności innych roślin miododajnych, melisę lekarską warto mieć w ogródku pasiecznym nie tylko ze względu na miododajność, ale też właściwości uspokajające.
Melisę lekarską można uprawiać w ogródkach i na działkach. Nasiona najlepiej jest wysiewać wiosną w rozsadniku, a na poletku stałym sadzić młode rośliny w rozstawie co najmniej 40 na 40 cm. Melisa dobrze rośnie na każdym rodzaju gleby, będzie ładną roślina ozdobną, a jej zapach będzie się unosił nad ogrodem nie tylko w porze kwitnienia.
Opracowano na podstawie:
Bolesław Jabłoński, Ogródek pszczelarski, Oddział Pszczelnictwa ISK, Puławy 2003, s. 30
Powiązane artykuły:
Rośliny miododajne, rośliny pożytkowe, rośliny pszczelarskie - spis
Liczba wyświetleń artykułu: 12937
Komentarze z forum pszczelarskiego
Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu. Bądź pierwszy i weź udział w dyskusji!
Berberys (Berberis)
Roślina miododajna Joanna Baran
Sparceta siewna (Onobrychis viciifolia Scop.)
Roślina miododajna Joanna Baran
Irga błyszcząca (Cotoneaster lucidus)
Roślina miododajna, Roślina pyłkodajna Joanna Baran
Malina właściwa (Rubus idaeus L.)
Roślina miododajna i roślina pyłkodajna Joanna Baran
5 krzewów miododajnych do ogrodu, które warto wsadzić tą jesienią
Co sadzić tej jesieni? Joanna Baran
Wyposażenie pasieczyska oraz wybór rasy i linii pszczół
Ważne wskazówki na temat wyposażenia pasieki i wyboru rasy i linii pszczół Joanna Baran
Kocimiętka właściwa (Nepeta cataria L.)
Wydajność miodowa i wydajność pyłkowa kocimiętki właściwej Joanna Baran













