Moszeniec południowy, kolutea południowa, truszczelina południowa, truszczelina drzewiasta, moszenki południowe – roślina miododajna

Moszeniec południowy, kolutea południowa, truszczelina południowa, truszczelina drzewiasta, moszenki południowe – roślina miododajna

Moszeniec południowy (Colutea arborescens) dziko rośnie na południu Europy, w Azji Mniejszej oraz w północnej Afryce. Jak widać, lubi ciepło i słońce, jednak także w naszych polskich warunkach czuje się dobrze. Jest lubianą przez pszczoły rośliną miododajną, warto więc mieć go w pobliżu swojej pasieki.

Moszeniec południowy dorasta do wysokości 2-3 metrów. Jego rozwój uzależniony jest w dużym stopniu od warunków glebowych i pogodowych. Najlepiej czuje się w dobrze nasłonecznionych miejscach, dlatego nie powinno się uprawiać go w cieniu wysokich drzew – wtedy jego wydajność miodowa i poziom kwitnienia mogą znacząco spaść. Co ciekawe, oprócz wymagań dotyczących słońca, moszeniec południowy nie jest wymagający pod względem gleb. Rozwija się bardzo dobrze także na podłożach bardzo suchych i jałowych.

Moszeniec południowy ma długą, dobrze rozgałęzioną łodygę, która jest świetnie ukorzeniona i czerpie substancje odżywcze z wnętrza gleby. Liście są dość drobne i owalne, a kwiaty mają barwę pomarańczowo-żółtą. Bardzo ładnie pachną i są regularnie oblatywane przez pszczoły. Najbardziej intensywne kwitnienie odbywa się w lipcu i w sierpniu, wtedy też jest najlepsza pora na zbieranie pożytku. Co prawda, pojedyncze kwiatki mogą zakwitać nawet do końca jesieni, jednak pod względem wydajności miodowej nie będą one miały istotnego znaczenia.

Moszeniec południowy może być rozmnażany z nasion, które zbiera się jesienią i przechowuje w suchych warunkach aż do wiosny. Wysiewa się je dopiero następnego roku w maju do gruntu znajdującego się w rozsadniku. Aby szybciej wykiełkowały, dobrze jest je zamoczyć na kilka godzin. Siewki wyrastają do jesieni i dopiero w kolejnym roku można je zasadzić w ogródku pasiecznym. Wtedy moszeniec będzie już w pełni wykształcony i będzie produkował duże ilości nektaru do oblatywania przez pszczoły. Roślinę można też wykorzystać jako gatunek ozdobny, sadzony w parkach, sadach czy na skwerach.

Opracowano na podstawie:
Bolesław Jabłoński, Ogródek pszczelarski, Odział Pszczelnictwa ISK, Puławy 1993, s. 45

Zobacz również:

Rośliny miododajne, rośliny pożytkowe, rośliny pszczelarskie - spis