Seradela pastewna, seradela siewna - roślina miododajna

Seradela pastewna, seradela siewna - roślina miododajna

Seradela pastewna, seradela siewna (Ornithopus sativus) to jednoroczna roślina miododajna. Ma ona bardzo małe wymagania względem gleby i stąd pochodzi jej określenie: koniczyna piasków.

SPIS TREŚCI:
1. Seradela pastewna, seradela siewna - cechy charakterystyczne
2. Seradela pastewna, seradela siewna - występowanie
3. Seradela pastewna, seradela siewna - wydajność miodowa
4. Seradela pastewna, seradela siewna - uprawa
5. Seradela pastewna, seradela siewna - artykuły powiązane

1. Seradela pastewna, seradela siewna - cechy charakterystyczne 
Cechami charakterystycznymi seradeli siewnej są:
- 30-60 cm wzniesiona lub podnosząca się łodyga, 
- drobne, pierzasto złożone liście, 
- kwiaty w skąpych kwiatostanach wyrastających na szypułkach o jednakowej długości co liść, z kąta którego wyrastają, 
- 6-9 mm różowa korona z kielichem rurkowatym o dwukrotnie krótszych ząbkach niż długość kielicha, 
- owoce w postaci strąków rozpadających się na pojedyncze człony.  

2. Seradela pastewna, seradela siewna - występowanie 
Seradela pastewna naturalnie występowała na terenach obecnej Algerii, Maroko, Portugalii (w tym w Regionie Autonomicznym Azorów), Francji i Hiszpani, czyli w Afryce Północnej i Europie Południowej. Aktualnie seradela siewna jest uprawiana w wielu krajach świata, w tym także w Polsce, gdzie czasami dziczeje.

3. Seradela pastewna, seradela siewna - wydajność miodowa 
Seradela pastewna dobrze rośnie i produkuje dużo nektaru tylko w lata, gdy często, ale mało intensywnie pada deszcz. Wówczas z jednego hektara plantacji uzyskuje się około 15-30 kilogramów miodu.

4. Seradela pastewna, seradela siewna - uprawa 
Do jej uprawy nie stosuje się gleb zwięzłych, łatwych do zaskorupienia się, podmokłych i wapiennych. Jej zapotrzebowanie to podłoże kwaśne lub lekko kwaśne, to znaczy o pH 5,4-5,5. Dobrze znosi ona przymrozki nawet do pięciu stopni Celsjusza na minusie. To gatunek lekkich gleb, ale jednocześnie ma ona spore wymagania względem nawodnienia. Sprzyja jej zwiększona wilgotność powietrza, częste i drobne opady deszczu. Potrafi ona wykorzystać także mgłę i rosę, co nie jest częste w świecie roślin.

Na nasiona seradelę uprawia się dopiero po trzech lub czterech latach od zastosowania obornika. Nasiona zaprawione Nitraginą wysiewa się pod koniec marca lub na początku kwietnia, po około 20-30 kilogramów na hektar. Rozstaw rzędów wynieść powinien 20-25 centymetrów, natomiast głębokość – 2 centymetry.

Fosforowo-potasowych nawozów używa się całościowo przed okresem siewów. Zależnie od gleby i jej zasobności, w ilości 40-80 kilogramów na hektar P2O5 i 80-120 kilogramów na hektar K2O. 

5. Seradela pastewna, seradela siewna - artykuły powiązane 

Rośliny miododajne, rośliny pożytkowe, rośliny pszczelarskie - spis